دیروز کلاس داشتیم. استاد داشتن یه چیزایی می گفتن که ما یاد داشت کنیم. موضوع Dynamic Routing Protocols بود. یه قسمت از جزوه نوشتم
"Authentication ،RIPV2 را Support می کند. یعنی اول neighbor هایش را Check می کند بعد update را قبول می کند."
یه نگاه به این جمله انداختم دیدم نصف کلماتش انگلیسیه. تازه اون "،" بعد از RIPV2 رو که اگه نداشت جمله معنی نداشت. حرف زدنمون هم همینجوری شده. یک جمله میگیم هزار تا کلمه انگلیسی داره. باید یکی یه فکری بکنه. به نظر من که نوشته ها خیلی مسخره شده. این Microsoft Word دیونه شد انقدر ما Alt+Shift زدیم. به خصوص توی رشته ما که IT (فن آوری اطلاعات) است این جمله های نصف فارسی نصف انگلیسی بسیار زیاده. حالا من یه مشکل که دارم چسبوندن حروف اضافه و ضمیر و این جور چیزا به کلمه انگلیسیه. مثلاً "neighbor هایش".
سمرخانم و آقای محمد مهدی باید حتماً روی این نوشته نظر بدهند. (comment بذارن)
1 comment:
من نه فارسیم خوب هست نه انگلیسیم؛ چون گفتی نظر بدهید، نظر میدهم.
میدانی که این فناوریهای جدید مال ما نیست؛ یعنی از زبان و فرهنگ دیگهای وارد شده. بحث فرهنگیش به من مربوط نیست! (شاید اگر به موقع وارد شود یا قبلش فرهنگسازی شود و اینها..!) اما در بحث زبانی، خب طبیعیست. کلمات اختصاصی، اختصاصی میماند؛ به شخصه با آنها مشکلی ندارم. مثل دکترها که خودشان فقط حرف همدیگر را میفهمند. در مواردی معادل داریم اما اگر بخواهیم بکار ببریم، یا سخت است (گاهی برای پرهیز از کلمات بیگانه مجبور به توضیح دادن یا طولانی کردن جمله میشویم. که این را من ترجیح میدهم) یا مسخره میشود؛ مثلا با کلمات فارسی بگو: ایمیلت را چک کن!
یا من وقتی گوشی موبایل را فارسی میکنم گیج میشوم. مورد دیگری هم که جالبست اینجاست که گاهی معنی کلمه انگلیسی را نمیدانیم اما کاربردش را در محیط کامپیوتر یا اینترنت میدانیم؛ پس اگر معادلش را بشنویم متوجه نمیشویم ( خب برو کلاس زبان، یاد بگیر!)
خودت را و این نرمافزارهای بیچاره را راحت کن! کلمهی انگلیسی را فارسی بنویس؛ ضمیرها هم کار خودشان را بلدند. اینطور زندگی شیرین میشود، کار ما هم راحت. اگر هم عذاب وجدان نگذاشت، توی پرانتز کلمهی اصلی را هم بیاور. ندیدی بعضیها مینویسند: کامنت، ایمیل، ککشان هم نمیگزد؟!
سرم دردگرفت! حوصله داری ملی جان؟!!
اگر متوجه حرفهام نشدی مشکل از من است؛ این روزها خودم هم سعی دارم خودم را بفهمم
Post a Comment